อา. ๒๔ ม.ค. ๕๙
วันอังคารที่จะถึงนี้ก็จะต้องไปเขาชนไก่แล้วครับ(*ﾟ▽ﾟ*) ตื่นเต้นนิดหน่อย วันนี้เลยจัดกระเป๋า+เตรียมของ พยายามเอาของไปไม่เยอะ จะได้ไม่ต้องแบกหนักมาก เพราะเพื่อน ๆ เตือนกันมาว่าเอาของไปเยอะเกินแล้วต้องแบกหนักมาก ผมเลยพยายามเอาของเท่าที่จำเป็นไปเท่านั้น หลังจากจัดของเสร็จก็สบายแล้วครับ(´∀｀; ) เตรียมตัวไปอย่างเดียววว
สิ่งของที่จำเป็น
- ชุดฝึก (ตัวนึงก็โอ สองตัวก็ดี แล้วแต่)
- เสื้อเขียวข้างใน (สามตัวกำลังดี)
- เครื่องสนาม
- เป้สนาม (คุณภาพห่วย! ใช้ครั้งเดียวก็ลอกเป็นขุยละ ทั้ง ๆ ที่ขายแพงมากกก)
- ผ้าปูรองนอน
- ถุงนอน (แล้วแต่ ไม่มีก็ได้)
- อุปกรณ์อาบน้ำ (แล้วแต่ศรัทธา)
- ช้อน
- ถุงพลาสติก (เอาแบบใหญ่หน่อย จะได้ไม่ต้องไปซื้อของเขา)
[[ถ้าลืมบางอย่างเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่ต้องกลัว เค้ามีขายหมด]]
อุปกรณ์ที่ไม่จำเป็น
- ยาขัดรองเท้า
- รองเท้าผ้าใบ
- หนังสือเรียนรด.
อ. ๒๖ ม.ค. ๕๙ (วันที่ ๑)
ตอนนี้ผมอยู่ที่สวนเจ้าเชตุครับ หนาวมากครับ ทุก ๆ คนมารวมตัวกันแล้ว สัมภาระหนักมากกกกกก หลังจากเรียกรวมพลแล้ว เขาจะให้นั่งเป็นขบวนรถ ซึ่งแถวหน้ากระดานเดียวกันคือรถคันเดียวกัน หลังจากเช็คโรงเรียนเสร็จแล้ว เขาก็ปล่อยไปเข้าห้องน้ำ ๑ นาที ซึ่งห้องน้ำโอเคมากกกก เข้าได้เลย เพียงแต่กดไม่ได้๕๕๕ แล้วเค้าจะให้ขึ้นรถ ของผมเป็นรถแอร์ครับ หนาวดี แต่เหม็นบุหรี่ทหารมาก(-｡-;
ก่อนเข้าไปในเขาชนไก่ เขาจะให้เราไปฟังบรรยายและพักผ่อนที่วัดป่าเลไลยก์ก่อนครับ ซึ่งเป็นวัดเก่าแก่ที่มีประวัติยาวนาน โดยจะมีน้ำดื่มและข้าวเหนียวไก่แดงขายเต็มไปหมด แต่ผมซื้อแค่น้ำ เรื่องที่เขาบรรยายจะเกี่ยวกับจังหวดกาญจนบุรี, ประวัติของวัด และประวัติของเขาชนไก่
พอถึงเขาชนไก่ปุ๊บ เขาจะให้รวมพลเช็นชื่อ หลังจากนั้นก็จะนำของบางอย่างมาขาย เช่น ผ้าพันคอ, ถุงพลาสติกสำหรับใส่ถาดอาหาร, สมุด, ปากกา ฯลฯ ไม่จำเป็นต้องซื้อก็ได้ ไม่ต้องกลัวครูฝึกว่า เค้าไม่บังคับ แล้วแต่ความศรัทธา ซึ่งสามารถใส่ผ้าพันคอแทนผ้าปิดปาก (แมสก์) ได้ ถึงแม้บางคนจะไม่ให้ใส่ผ้าปิดปาก แต่ว่าจริง ๆ แล้วแอบใส่ได้ (อิ_อิ)
พูดถึงเรื่องห้องน้ำ : มันสกปรกมากจริง ๆ 囧rz เห็นแล้วอึไม่ออกกันเลยทีเดียว (ไม่ต้องกินยาอุดหรอก แค่เห็นก็ไม่อยากเข้าละ) ฉะนั้นก็เตรียมตัวเตรียมใจไว้ละกันเนาะ
หลังจากกินข้าวเที่ยงหน้าตาแบบนี้...
หลังจากกินข้าวเที่ยงเสร็จแล้ว เขาจะพาไปฐานทดสอบกำลังใจ ตอนนี้รอฝึกฐานทดสอบกำลังใจอยู่ครับ รอมานานมากละ๕๕ แต่ไม่เป็นไร ทุกคนมีโทรศัพท์ กดๆๆๆๆจนมัน อากาศก็ดี๊ดี โชคดีจริง ๆ ที่ผมมาช่วงนี้ (ผมเพิ่งมารู้ทีหลังว่าสาเหตุที่ต้องนั่งรอเฉย ๆ นานเกือบ ๓ ชั่วโมงก็เพราะว่ามีทหารระดับสูงมาตรวจหรือมาเยี่ยมอะไรสักอย่างนี่แหละ แล้วเค้าก็เลยให้นั่งรอ เพื่อที่ว่าพอเค้ามาตรวจจะได้ผักชีได้ แต่ปรากฏว่าเค้าไม่มาฮับ ก็เลยเงิบเลยทีนี้ สุดท้ายก็ได้เล่นแค่สองสามฐานเป็นอันหมดวัน หลังจากนั้นกลับไปที่ค่ายเหมือนเดิม กินข้าวเย็นแล้วก็นั่งฟังเค้าบ่นๆๆๆๆๆๆๆ เป็นอันจบวัน
เล่าเรื่องเต็นท์นิสนุง คือเค้าจะให้เลือกคนที่จะนอนด้วยเอง (บางคนนอนคนเดียวก็มีนะ จิบอกให้) ซึ่งขนาดของเต็นท์ก็โอเครแหละ นอนพอได้ แต่พื้นแข็งมาก ง่อวววว
พ. ๒๗ ม.ค. ๕๙
วันนี้เป็นกิจกรรมเดินทางไกลครับ หลังจากทานข้าวเช้าแล้วก็รอรับปืน หลังจากรับปืนเสร็จปุ๊บ ครูฝึกจะพาเราเดินไกล๊ไกลไปตามถนนเข้าไปลึกในเขา ตอนเดินมันก็โอเคอยู่ แต่พอเค้าให้วิ่งก็ไม่ค่อยโอเท่าไหร่ ทำไมต้องฝืนตัวเองขนาดนี้! ทั้งปืนทั้งเป้ หนักมากกกครับ พอถึงสถานที่ฝึกซึ่งเป็นลานโล่ง ๆ ที่เต็มไปด้วยฝุ่นทราย เวลาเดินรู้สึกเหมือนอยู่ในสมรภูมิมอดไหม้ (The Scorch Trial) หลังจากนั้นครูฝึกจะให้พวกเราพอกหน้าดำ!!! แล้วก็พาไปเข้าฐานต่าง ๆ ซึ่งเกี่ยวกับการฝึกบุคคลทำการรบบลาๆๆ ซึ่งบริเวณนั้นจะมีทั้งน้ำฟรีและขนมขายตลอด โดยคนที่ขายน้ำก็คือทหารและภรรเมียทหารนั่นแหละ ขายน้ำอย่างเดียวไม่พอ ด่าเด็กด้วย #ไม่ไหวจะเคลียร์ ฝึกวันนี้ก็ไม่มีไรมากอะครับ นั่งฟังธรรมดา ๆ แล้วก็ฝึกเปลี่ยนตำแหน่งไปเรื่อย ๆ พอตกเย็นครูฝึกเค้าจะพาพวกเราไปฝึกตอนกลางคืน ซึ่งก็ไม่มีไรมากเหมือนกัน เสร็จแล้วเค้าก็ให้เดินขึ้นเขากลับที่พัก ซึ่งกว่าจะกลับถึงก็ดึกพอสมควร สภาพตอนนั้นคือปวดเมื่อยและสกปรกซกมกที่สุด ต้องรีบอาบน้ำโดยด่วนนนนนน
พฤ. ๒๘ ม.ค. ๕๙
วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการเข้าค่ายแล้วคร้าบ เย่~ เช้าลืมตาขึ้นมาก็เรียกรวมพลเหมือนเดิม แล้วก็กินข้าวเช้า ทำภารกิจส่วนตัว หลังจากนั้นก็เก็บของเก็บเต็นท์ เดินทางไปฝึกปฐมพยาบาล ซึ่งระยะทางการเดินก็ไกลพอสมควร แต่ไม่ไกลเท่าเดินทางไกลเมื่อวานหรอกนะ ฝึกปฐมพยาบาลก็ไม่มีไรมาก นั่ง ๆ ฟังครูเขาสอนอย่างใจจดใจจ่อเพราะจะได้กลับบ้านแล้วววววว หลักจากฝึกเสร็จก็ไปฟังนโยบายเบาสมองของคสช. (เบาสมองจริง ๆ) เสร็จแล้วก็กินข้าวเที่ยง แล้วก็เตรียมตัวกลับบ้าน ซึ่งเขาจะถามว่าใครอยากลงรถที่ไหนบ้าง เค้าจะจอดรถให้ที่มหิดลศาลายากับบิ๊กซีไรเนี่ยแหละ ก็แยกแถวออกไปขึ้นรถคนละคันกับพวกที่ไปลงสวนเจ้าเชตุ หลังจากนั้นก็ยืนเข้าแถวรวมพลกลางแดดอันร้อนระอุ แต่ในใจนี่ตื่นเต้นมาก เพราะจะได้กลับบ้านแล้ว พอเค้ากล่าวพิธีปิดเสร็จก็ปล่อยแถวขึ้นรถกลับบ้าน เป็นอันจบการเข้าค่ายเขาชนไก่ชั้นปีที่ ๒ เจอกันปีหน้า บรัยส์!
คะแนนความประทับใจ
การบริการ 5/10
ความสะอาดของสถานที่ 1/10
ความสะอาดของห้องน้ำ 1/10
รสชาติอาหาร 5/10
รถรับส่งไปกลับ 8/10
เฉลี่ย 4/10 อยู่ในเกณฑ์พอใช้
 |
| ไปที่ Instagram คลิก! / Facebook Fan Page คลิก! |
